Got 0 bytes response, method=default Response decode error Inauguracja roku akademickiego na WT; Homilia Arcybiskupa Katowickiego; 2017.10.05.

katedra

Inauguracja roku akademickiego na WT; Homilia Arcybiskupa Katowickiego; 2017.10.05.

Homilia Arcybiskupa Katowickiego; Inauguracja roku akademickiego na WT; 2017.10.05.

1. Inauguracja roku akademickiego na WT U.Śl. – przypada dziś w I czwartek miesiąca października 2017 r. To dzień, w którym oddajemy cześć Jezusowi Chrystusowi Najwyższemu i Wiecznemu Kapłanowi oraz modlimy się o powołania kapłańskie; o powołania do wyłącznej służby Ewangelii; wołamy, aby Pan żniwa, posłał robotników na swoje żniwo.

W tym dniu nasze myśli niejako automatycznie biegną do wieczernika; do wydarzenia nazywanego ostatnią wieczerzą. Tam Jezus Chrystus jako najwyższy kapłan odprawił pierwszą Eucharystię – ucztę i Ofiarę - oraz polecił ją składać, ponawiać na swoją pamiątkę. Posłuszni temu poleceniu, to właśnie czynimy ze świadomością, że ta godzina należy do Niego i On jest Panem tego spotkania.

Jezus Chrystus, nie chciał, abyśmy po Jego odejściu do Ojca, pozostali sierotami. Znalazł więc sposób na przebywanie z nami do końca świata pod eucharystycznymi znakami Chleba i Wina. Zapewnił nas o tym, mówiąc: A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata (Mt 28, 20).

Św. Piotr z Alkantary, opisując związek Jezusa jako niebieskiego Oblubieńca z Jego ziemską Oblubienicą – Kościołem świętym, mówi, iż „Pan nie chciał zostawić swej Oblubienicy samotnej i opuszczonej i dlatego sam został towarzyszem jej wygnania w Przenajświętszym Sakramencie”.

Miejscem realizacji tej obietnicy jest skromna kaplica na Wydziale Teologicznym, gdzie znajduje się święte miejsce obecności Jezusa w Eucharystii – tabernakulum.

Kaplica na WT, to najważniejsza katedra tego wydziału; to z niej naucza Jezus Chrystus, nasz Mistrz i Nauczyciel!

Trzeba życzyć / oczekiwać od społeczności akademickiej Wydziału Teologicznego, aby codziennie korzystała z nauk płynących z tej katedry; aby nikt nie przechodził obok niej mimo, jakby zapominając, Kto na tym wydziale jest najważniejszy!

2. Na Wydziale Teologicznym dokonuje się również to, o czym słyszeliśmy w I czytaniu mszalnym z Księgi Proroka Nehemiasza, a mianowicie czytanie i studiowanie objawionego Słowa Bożego.

Oczywiście okoliczności czytania i studiowania są inne, chociaż...

Oto „reszta Izraela”, na czele z Ezdraszem i Nehemiaszem powróciła z niewoli babilońskiej. Zgromadzili się na placu; wokół ruiny świątyni i Jerozolimy. Mieli świadomość, że niejako trzeba zaczynać od początku. Oto doświadczenie ubóstwa w historii Izraela. Cały splendor i bogactwo materialne zostały mu odebrane. Jednak „reszta Izraela” odnalazła najcenniejszy skarb: księgę prawa Mojżeszowego.

Rozpoczyna się lektura tego tekstu „od rana do południa”; słuchacze i lektorzy są wytrwali; wszyscy słuchają słowa Bożego i płaczą, bo odczytywanie księgi przywraca ludowi pamięć. I tak, podczas gdy Ezdrasz czytał, a lewici objaśniali słowa Prawa, „lud mówił: amen, amen”. Ich płacz był płaczem „radości a nie cierpienia. Radości, ponieważ doświadczyli bliskości pamięci, pamięci o zbawieniu. A to jest ważne nie tylko w wielkich chwilach historycznych, ale także w chwilach naszego życia”

Płaczemy również dziś i my, chrześcijanie, ludzie Kościoła; a to dlatego, że europejska kultura i społeczeństwa odwracają się od eklezjalnej wspólnoty; stwierdzamy: „ u nas nie jest jeszcze tak źle”; kościoły nie są w ruinie, ale pustoszeją; mamy wrażenie, że na wielu frontach przegrywamy; a Lud Boży popada w niewolę współczesnych władców; Babilon zwycięża i podbija; prowadzi w niewole..

Jednak przeżywanie sytuacji ubożenia – może być uzdrawiające;

Benedykt XVI powiedział Kościołowi w Niemczech, który wyżej opisanych zjawisk doświadcza bardziej intensywnie, że musi się odchudzić..(abspecken).

Przeżywanie sytuacji ubóstwa stwarza okazję do ponowienia zaufania do Panu; do zajmowania postaw - miłowania i przebaczania, jak to czynili pierwsi chrześcijanie, o których Euzebiusz napisał że: „przebaczali wszystkim, nie potępiali nikogo; usprawiedliwiali wszystkich, nie byli ciężarem dla nikogo; modlili się za prześladowców”.

Ta ewangeliczna metoda ich sprzeciwu wybrzmiewała głośno: była formą ewangelizacji, przekonywania do racji Ewangelii w duchu pawłowego wskazania zło dobrem zwyciężaj.

Trzeba pamiętać, iż „Wobec zmieniających się czasów i sposobów myślenia Chrystus pozostaje.. niezmienny. Jest zawsze takim, jakim objawił się nam dwa tysiące lat temu. Dlatego właśnie na kartach Nowego Testamentu, a szczególnie Ewangelii, możemy i musimy poznawać Osobę i sposób działania Jezusa z Nazaretu. Nie ulega wątpliwości, że interpretujemy Ewangelie - jak naucza Konstytucja Dei Verbum nr 12 – oświeceni przez tego samego Ducha, który kierował ich redakcją. Duch Święty źródło natchnienia dla hagiografów, jest również natchnieniem nieodzownym dla właściwego odczytania Pisma Świętego…”!

3. Studenci i absolwenci WT – nawet, jeśli nie otrzymują misji kanonicznej mają misję do spełnienia na mocy misji płynącej z przyjęcia s. chrztu św; i Jezusowego polecenia – Idźcie i głoście!

Wszyscy jesteśmy posłani – jak uczniowie z Ewangelii – wszędzie tam, gdzie Jezus sam przyjść zamierza, a wiemy, że zmierzał dotrzeć wszędzie, na cały świat, aż po krańce ziemi!

To od Niego posyłani – otrzymują dokładne informacje i instruktarz:

kim – są: – jak owce – wysłane miedzy wilki;

co mają zabierać a czego nie: – tylko moc słowa i iść bez torby, zapasów, itd. co mają głosić: pokój i mówić przybliżyło się do was Królestwo Boże!

Miesiąc październik – to także miesiąc Niedzieli Misyjnej, kiedy Kościół w skali globalnej uświadamia sobie swoją misyjną powinność; ta misyjna powinność dotyczy również WT a ziemią posłania jest przestrzeń całego uniwersytetu..

Vat II. Powiedział, że „każdy członek Kościoła musi duchem proroctwa dawać świadectwo o Jezusie”(DK 2).

Nie chodzi o przewidywanie przyszłości; wszak złożyliśmy ją w ręce Boga; chodzi o życie świadczące o przyszłości, tej eschatologicznej, czyli definitywnej.

Wszędzie musimy być misjonarzami nadziei; im mniej nadziei w ludzkich sercach, w przestrzeni społecznej, tym bardziej potrzebna jest nasza obecność, świadectwo oparte na wierze w Tego, który dla nas umarł i zmartwychwstał! I jest z nami po wszystkie dni, aż do skończenia świata!

4. Za niedługo rok akademicki wejdzie w nowy rok liturgiczny i kalendarzowy.

Nowy rok liturgiczny to czas realizacji nowego programu duszpasterskiego Kościoła w Polsce, obok którego WT też nie może przechodzić mimo...

Tym bardziej, że w tym czasie będziemy sobie uświadamiali, że zostaliśmy napełnieni Duchem Świętym; osoba Ducha Świętego i Jego dary winny być przedmiotem naszej osobistej refleksji i naukowej rekapitulacji.

„Obecność Ducha Świętego ma wymiar kosmiczny, ponieważ od początku Duch Boży unosił się nad wodami stworzenia (por. Rdz 1, 2). Ale prawdziwą przestrzenią obecności i działania Trzeciej Osoby Boskiej jest „dom, w którym przebywali” Maryja i Apostołowie, czyli Kościół. Mieszkaniem Ducha Świętego jest Kościół; my jesteśmy Jego świątynią!

Kościół jest domem wypełnionym Duchem Świętym. Duch Święty wzywa wszystkie narody do katolickiej jedności ludu Bożego, jak przypomniał Sobór Watykański II. Znak glossolalii wyraża właśnie tę prawdę: wszystkie ludy, języki i narody są w Kościele u siebie, są mile widziane. Nie ma już Żyda ani Greka, powie św. Paweł. Wylanie Ducha Świętego na wszystkich ludzi i na cały kosmos jest możliwe dzięki pośrednictwu Kościoła, Mistycznego Ciała Chrystusa.

Duch Święty nie wychodzi poza Chrystusa i Kościół, ale przyciąga ludzi do Chrystusa napełniając swoją obecnością dom, w którym przebywają Maryja i Apostołowie, a w następnej kolejności wychodząc na cały świat z Kościoła i poprzez Kościół.

Duch Święty faktycznie ma na celu przyciągnięcie ludzi do tajemnicy paschalnej Chrystusa, ukrzyżowanego i zmartwychwstałego, jedynego Pośrednika między Bogiem a ludźmi (por. Gaudium et Spes 22)”.

Drodzy Bracia!

Pozostaje nam w ten dzień inauguracji; w czasie tej Eucharystii zawołać.. Veni Sancte Spiritus; Przybądź Duchu Święty i przemieniaj nas i uczyń nas narzędziami Twego pokoju i nadziei.

Wezwiemy Go teraz nie tylko nad chlebem i winem; również nad nami; aby się dokonał cud przemiany – w Ciało i Krew; w Kościół, Mistyczne Ciało Chrystusa. Amen. 

Arcybiskup

SylwetkaNauczanieKalendarium
kalendarium

POCZTA ELEKTRONICZNA

Nowa poczta

Historia Archidiecezji

historyczna

Galeria

galeria3

Proces Beatyfikacyjny

machaw08

Kalendarz wydarzeń

Instytucje

Duszpasterstwa

Ruchy i stowarzyszenia

Media